Hozan Serhat, Bir Özgürlük Arayışçısı
İlk gençlik yıllarımda sahip olduğum müzik yeteneğimi daha da ilerletmek için çabalarken zihnimin en derinlerine bu alanda idolleştirdiğim şahısları konuk alırdım. Henüz oluşma evresindeki benliğim, müziğin geniş dünyasında kaybolurken bu şahıslardan biri yakalar kolumdan çekip çevirir beni, karakter kazandırmaya çalışırdı enstrümanıma ve benliğime. Müziğin geniş dünyasının karmaşıklığı yürüyeceğim yolları habire arttırıp flulaştırırken o şahıs yolumu en berrak haliyle görmemi sağlardı. Sosyal ve müzikal olarak sürekli gelişim halindeki toy bir gencin tam da ihtiyaç duyacağı bir berraklıktı bu. Keza dönemin ilkelerden bağımsız ilerleme furyası, dört bir yanı çoktan darmadağın etmişti. Ezen-ezilen diyalektiğini iliklerine kadar yaşayan bir toplumsallığın bağrında büyüyordum. Bana gerekli olan şey, toplumsal kültürden bağımsız bir şekilde varoluşuma anlam verebilmekti. Anlam arayışçılığı, gençliğin o evresinde kaçınılmaz olarak içine girilen bir durumdu. Bu durum belki de sadece ...